Treści zamieszczone na stronie mają charakter poglądowy i stanowią osobistą opinię autora.
Wolne rodniki to cząsteczki, które powstają w organizmie podczas procesu utleniania. W zdrowym, prawidłowo funkcjonującym organizmie dochodzi do skutecznego zwalczania wyprodukowanych wolnych rodników. Jednakże, gdy ich obecność w organizmie jest nadmierna i organizm nie jest w stanie ich zlikwidować, mamy do czynienia z tzw. stresem oksydacyjnym.
W przypadku skłonności do występowanie obrzęków, zaleca się zastosowanie diety ubogiej w sól kuchenną. W zależności od choroby, której towarzyszą obrzęki, można wprowadzić inne ograniczenia dietetyczne. Na przykład w niewydolności nerek zaleca się zastosowanie diety niskotłuszczowej oraz niskobiałkowej. Warto skorzystać z pomocy dietetyka.
Proces leczenia odleżyn składa się z trzech okresów.
Faza wysięku
Pierwszą jest faza wysięku, inaczej zwana fazą zapalenia. W czasie jej trwania dochodzi do wytworzenia obrzęku. Istniejący obrzęk spowodowany jest zaburzeniami krążenia, rozszerzeniem naczyń oraz wzrostem ich przepuszczalności. Obrzękowi towarzyszy również wysięk. W czasie trwania fazy wysięku, dochodzi do uwalniania enzymów, które powodują oczyszczenie rany oraz usuwanie zniszczonych tkanek.
Faza ziarninowania
Drugą jest faza ziarninowania, zwana inaczej fazą wzrostu, którą charakteryzuje stopniowy wzrost komórkowy. Ponadto w czasie jej trwania dochodzi do zmniejszenia ilości wysięku. Wytwarza się natomiast nowa tkanka, tzw. ziarnina.
Faza epitelizacji
Ostatnią fazą jest faza naprawy. W czasie jej przebiegu dochodzi do wytworzenia nowego naskórka. Ponadto zmienia się zawartość kolagenu a także innych składników tworzących. Dzięki temu dochodzi do procesów remodelowania. Zmienia się również wytrzymałość tkanek.
U większości cierpiących na nowotwór złośliwy występują bóle. Ich częstość wzrasta proporcjonalnie do postępu choroby. Ból nowotworowy dotyczy nawet 90% chorych. U 70% pacjentów bóle są konsekwencją wzrostu nowotworu. Dotyczy to szczególnie tkanki nerwowej, oraz innych, w których znajdują się receptory bólowe.
Wskutek długotrwałego unieruchomienia pacjenta dochodzi do powstania odleżyn. Są one miejscowymi obszarami martwicy komórkowej.
Do czynników ryzyka rozwoju odleżyn należy:
- nietrzymanie moczu oraz stolca,
- niedobór pokarmowy,
- pogorszenie aktywności,
- unieruchomienie,
- zaburzenie lub utrata czucia,
- zmiana stanu psychicznego oraz przytomności,
- depresja, stres psychiczny.
Odleżyny prowadzą do powstania otwartych ran w miejscu martwicy tkanek. Wpływają one niekorzystnie na stan ogólny chorego. Zalicza się je do szkód uciskowych. Przez odleżyny pacjenci tracą pełnowartościowe białko. Niekiedy odleżyny są przyczyna niedokrwistości. Ważna jest profilaktyka przeciwodleżynowa i właściwa pielęgnacja chorych długotrwale leżących.
Odleżyny umiejscowione są najczęściej nad wyniosłościami kostnymi, czyli nad takimi miejscami, gdzie kość bezpośrednio styka się ze skórą, gdzie brak tkanki mięśniowej. Do takich okolic zalicza się kość krzyżową i ogonową, pięty, kolce biodrowe, kostki, bark, krętarz, kolana, łokcie, ucho i potylicę.
Obrzęki powstają wówczas, gdy w tkankach dochodzi do patologicznego nagromadzenia płynu surowiczego. Wśród obrzęków wyróżnia się obrzęki naczyniowe oraz limfatyczne.
Wskutek przyjęcia pozycji leżącej, dochodzi do przemieszczania około 400 do 900 ml. krwi z dolnej części ciała do centralnej układu krążenia. Najwięcej dociera do płuc. Zwiększa się również dopływ krwi do serca, co powoduje wzrost objętości wyrzutowej. Ta objętość jednak stopniowo się zmniejsza po 1 – 2 dobach od momentu przyjęcia pozycji horyzontalnej. Jest to spowodowane redukcją objętości osocza oraz obniżeniem zapotrzebowania na tlen.