Treści zamieszczone na stronie mają charakter poglądowy i stanowią osobistą opinię autora.

Gospodarka wodno – elektrolitowa u osób długotrwale leżących

4 January 2012

Już po pierwszej dobie dochodzi do zmniejszenia zasobów wody w organizmie. Następuje szereg zmian hormonalnych, zmniejsza się pragnienie, zwiększa diureza, tj. oddawanie moczu. Efektem jest zmniejszenie zasobów wody w przestrzeni pozakomórkowej.

Reklama
#REKLAMA#

Po upływie pierwszej doby ilość wydalanego moczu wraca do normy, choć mogą w późniejszym czasie pojawić się epizody zwiększonej diurezy. Zwiększa się systematycznie wydalanie jonów wapnia. Szczyty tego mechanizmu następuje po dwóch tygodniach leżenia. Poza niekorzystnym wpływem utraty wapnia na układ kostny, warto wspomnieć o kamieniach nerkowych. Otóż zwiększone stężenie jonów wapnia oraz fosforanów w moczu, sprzyja ich tworzeniu. Powstawaniu kamieni sprzyja również zmniejszona objętość osocza oraz wzrost stężenia szczawianów i kwasu moczowego w moczu.

Na podwyższonym poziomie utrzymuje się również wydalanie jonów potasu, co związane jest ze wzmożonym rozkładem białek ustrojowych. U osób długotrwale leżących objętość osocza jest obniżona.
Zaleca się takim pacjentom wypijanie dużej ilości płynów pomimo braku pragnienia.

Słowa powiązane: